نوروفیدبک

بازدید 4870 بار 1 نظر
امین اسداله پور/ در طول چندین سال کار بالینی و پژوهشی خود، برخی از همکاران روانپزشک و روانشناس بوده اند که ادعا کرده اند، از بیوفیدبک و نوروفیدبک در کتاب های تکست یا مرجع پزشکی و روانپزشکی نامی برده نشده است. با این حال بررسی دو کتاب متن جامع روانپزشکی کاپلان و سادوک (ویرایش 2008) و خلاصه روانپزشکی کاپلان (ویرایش 2007)که می توان گفت معتبرترین کتابهای روانپزشکی جهان است، نشان می دهد که در موارد بسیاری از درمان بیوفیدبک به عنوان یک روش معتبر در برخی از اختلالات نام برده شده است. ذکر این نکته نیز لازم است که در کتاب کاپلان از نوروفیدبک نیز به عنوان بیوفیدبک نام برده شده است و معمولا از انواع بیوفیدبک و نوروفیدبک تحت نام کلی بیوفیدبک یاد شده است. این بررسی بر روی متن اصلی انگلیسی این دو کتاب انجام شده است و کلیه فصل ها و صفحات مطلب حاضر، بر اساس متن… ادامه مطلب...
ترجمه خبر: زهرا عباس زاده بازنویسی: امین اسداله پور نتایج یک پژوهش موردی در انستیتو ملی سلامت روانی و علوم اعصاب هند نشان داد که نوروفیدبک می تواند باعث بهبودی معنادار در یادگیری کلامی و دیداری فرد مبتلا به آسیب مغزی شدید شود. در این پژوهش یک بیمار مبتلا به آسیب مغزی شدید، 20 جلسه به صورت 5 جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه، با پروتکل کاهش فرکانس تتا و افزایش فرکانس آلفا در منطقه آسیب دیده تحت درمان نوروفیدبک قرار گرفت. نتایج از بهبودی معنادار در حافظه و یادگیری کلامی و دیداری فرد حکایت داشت. پژوهشگران خاطرنشان می کنند که این نتایج می تواند نشان دهد که احتمالا درمان نوروفیدبک بایستی بخشی از برنامه جامع و کلی بازتوانی افراد مبتلا به آسیب مغزی باشد. منبع: www.ScienceDirect.com ادامه مطلب...
پژوهش های انجام گرفته در دانشگاه وسترن امیدهای تازه ای در زمینه ی درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ایجاد نموده است. پژوهش گران می گویند تغییراتی که از طریق نوروفیدبک در شبکه های مغزی ایجاد می شود می تواند در بهبود حال بیماران مبتلا به PTSD مؤثر باشد. در حین انجام نوروفیدبک به واسطه ی وجود کامپیوتری که تصویری گرافیکی از مغز و نحوه ی فعالیتش در همان زمان را به نمایش در می آورد، فرد می تواند کنترل ارادی بر مغز خود را یاد بگیرد. به عبارت دیگر صفحه ی مانیتور نقش یک آینه ی مجازی را دارد و فرد با نگاه کردن به آن و با تمرین می تواند به طور ارادی تغییراتی در نحوه ی فعالیت مغز خود ایجاد نماید. تصویری که در اختیار فرد قرار می گیرد از روشی غیر تهاجمی به دست می آید یعنی برای تولید آن چیزی را به بدن آزمودنی… ادامه مطلب...
بازدید 4363 بار 1 نظر
"کار نیکو کردن از پر کردن است!" این ضرب المثلی است که همه ی ما با آن آشنا هستیم، اما عملکرد بهینه گاهی ممکن است به چیزی بیش از استعداد، تلاش و تکرار نیاز داشته باشد. تمرین مغز برای کاهش دادن استرس از طریق نوروفیدبک می تواند موانع را از سر راه توانایی های ذاتی افراد برداشته و آنها را ارتقاء ببخشد. مقاله ای در مجله ی بیوفیدبک (Biofeedback) به شرحی در مورد یک نوازنده ی جوان ویولن سل می پردازد که موفق به برطرف کردن سردردهای میگرنی ناتوان کننده و کشف توان بالقوه و استعدادهای خود شده است. نتایج این موردپژوهی در بخش ویژه ی شماره ی بهار 2012 مجله، که به موضوع عملکرد بهینه اختصاص دارد به چاپ رسیده است. ارتقاء سطح عملکرد افراد در تجارت، بازیگری و هنرهای بصری، امور تحصیلی، و ورزش از طریق تمرینات بیوفیدبک و نوروفیدبک قابل دستیابی است. در این روش، ابزارهای کاهش… ادامه مطلب...
 سودمندی الکتروانسفالوگرافی کمی (QEEG) و درمانهای مبتنی بر نوروفیدبک در تشخیص و درمان سندرم پس از ضربه مغزی// سندرم پس از ضربه مغزی به صورت گستره ای از علائم که 12 ماه یا بیشتر پس از آسیب مغزی در فرد باقی می مانند توصیف شده است. با این حال در اغلب بیماران شواهدی از اختلال مغز توسط MRI و سی تی اسکن قابل مشاهده نیست. همین امر سبب شده اختلاف نظر بین متخصصان در این زمینه پدید آید که آیا سندرم پس از ضربه مغزی صرفاً منشأ روانشناختی دارد و یا می توان علل زیستی و عصب شناختی را به عنوان زمینه ساز آن مطرح نمود. آسیب های مغزی بسیار شایع هستند و تنها در آمریکا حدود 20 الی 30 درصد افراد یکبار یا بیشتر در طول عمر خود آن را تجربه نموده اند. به طور معمول مغز پس از وارد آمدن ضربه به صورت خود به خودی بخش عمده… ادامه مطلب...
فناوری کنترل ذهن به افراد کمک می‌کند کارهایی را که تصور نمی‌کردند امکان پذیر باشد، انجام دهند؛ شاید چیزی همانند هدایت یک هواپیما، حتی در صورتی که تجربه پرواز شخص نزدیک به صفر باشد. بله این کاری است که یک گروه از محققان دانشگاه فناوری مونیخ و دانشگاه فناوری برلین در آلمان در حال بررسی و توسعه آن هستند. آنها نه تنها قدرت پرواز به کمک ذهن را توسعه دادند، بلکه دقت بالای آن را نیز به اثبات رساندند. این دانشمندان که توسط پرفسور فلورین هولزاپفل (Florian Holzapfel) رهبری می‌شدند کار خود را روی هفت داوطلب (یکی از داوطلبین هیچ سابقه حضوری در کابین خلبان نداشت) شروع کردند. در طی آزمایش این افراد موفق شدند با استفاده از یک شبیه‌ساز پرواز، با آن چنان دقتی هواپیما را هدایت کنند که حتی برای دریافت گواهی پرواز نیز کفایت می‌کرد. برای برقراری ارتباط بین مغز و هدایت هواپیما، دانشمندان از کلاهی که… ادامه مطلب...