نوروفیدبک

دکتر امین اسداله پور//

لورتا نوروفیدبک، آخرین و پیشرفته ترین نسل درمان نوروفیدبک است که برای نخستین بار در ایران، در مرکز روانشناسی و نوروفیدبک سایبر، شعبه مرکزی و شعبه بیمارستان بین المللی تبریز، راه اندازی می شود.

لورتا نوروفیدبک ویژگی ها و مزایای بسیاری نسبت به نوروفیدبک معمول و سنتی دارد. مهمترین ویژگی برجسته لورتا، امکان اثرگذاری و تعدیل فعالیت نواحی عمقی مغز است که با نوروفیدبک معمول به هیچ وجه چنین امکانی وجود ندارد. چراکه در نوروفیدبک معمول فقط امکان ثبت کارکرد قشر مغز(لایه بیرونی مغز که به کورتکس معروف است) وجود دارد و مناطق عمقی تاثیری از درمان نمی گیرند. به عنوان مثال با استفاده از لورتا نوروفیدبک می توان فعالیت منطقه آمیگدالا (که منطقه ای در عمق مغز است که مسئول اصلی در ایجاد و تولید هیجانات به خصوص هیجان ترس و اضطراب است) را تعدیل و اصلاح کرد و به روند درمان افراد مبتلا به اضطراب، سرعت و کیفیت قابل توجهی افزود. این امر قابل مقایسه با روش پیشرفته دیگر نوروفیدبک به نام fMRI نوروفیدبک است که با دستگاههای بسیار بسیار گرانقیمت MRI و فقط بطور پژوهشی در آمریکا و اروپا انجام می شود. با این حال لورتا می تواند با همان دقت مکانی در مغز، و با سرعت زمان اعمال فیدبک تا 24 برابر سریعتر از fMRI (که باعث تاثیرگذاری سریع تر و کیفیت درمانی بهتر می شود) و با قیمت حدود یکصد برابر کمتر از fMRI، کارکرد مناطق عمقی مغز را تغییر دهد.

بعلاوه با این درمان، می توان به طور همزمان روی چندین و چند اختلال و چندین نقطه مغز کار کرد و تعداد جلسات درمانی را بطور قابل ملاحظه ای کاهش داد. با این درمان می توان کارکرد بیش از 600 شاخص و نقطه/عدد در مغز را بطور همزمان تعدیل کرد! در حالی که در نوروفیدبک معمول و سنتی این میزان فقط منحصر به سه شاخص و نقطه/عدد در مغز است.

مزیت دیگر، کاهش تعداد جلسات از حدود پنجاه جلسه نوروفیدبک معمول، به فقط بیست جلسه در لورتا نوروفیدبک است. بعلاوه تعداد جلسات در هفته نیز از سه جلسه به دو جلسه کاهش می یابد. بنابراین میزان رفت و آمد و زمان صرف شده در این روش، در مقایسه با روشها و نسل های قدیمی نوروفیدبک، کاهش بسیار زیادی می یابد و از این رو برای زندگی شهری مدرن، و افرادی که با محدودیت زمان و رفت و آمد مواجه هستند، بسیار مناسب است.

علاوه بر تاثیرات درمانی لورتانوروفیدبک، که حیطه های بسیار وسیع تری را نسبت به نوروفیدبک معمول در بر می گیرد، از لورتا نوروفیدبک می توان به عنوان ابزاری موثر و سریع برای افزایش و بهبود عملکرد ورزشکاران حرفه ای، مدیران، نظامیان، و افراد با مشاغل حساس و خاص، و همه کسانی که شغل های پرفشار و زمان کم دارند، و مایل به استفاده از روشهای دارویی نیستند، استفاده کرد.

این درمان جدید و بسیار پیشرفته، برای نخستین بار در ایران، در شهر تبریز و مراکز سایبر، در دسترس هموطنان عزیز قرار گرفته است.

در این ویدیو دکتر امین اسداله پور درباره نوروفیدبک، و اختلالاتی که برای آن ها مفید است، توضیح می دهند. بعلاوه پاسخ سوالات پرتکرار درباره نوروفیدبک نیز داده شده است.

 

با کمال مسرت به اطلاع همراهان سایبر می رسانیم که مرکز روانشناسی و نوروفیدبک سایبر شعبه ارومیه، افتتاح شد. شعبه ارومیه نیز همانند دیگر مراکز سایبر، حالت نمایندگی ندارد و مستقیما از سوی دفتر مرکزی در تبریز مدیریت می شود. کلیه خدمات درمانی شعبه ارومیه نیز با کیفیت درمانی بالا و همیشگی سایبر و همانند و طبق استانداردهای مراکز سه گانه تبریز ارائه می شود. 

جهت کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو وقت می توانید هر روز از ساعت 9 تا 21 با شماره 09142625675 تماس بگیرید.

آدرس شعبه ارومیه: خیابان حسنی، برج آسمان، طبقه ششم، واحد 606.

  

پژوهش های انجام گرفته در دانشگاه وسترن امیدهای تازه ای در زمینه ی درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ایجاد نموده است. پژوهش گران می گویند تغییراتی که از طریق نوروفیدبک در شبکه های مغزی ایجاد می شود می تواند در بهبود حال بیماران مبتلا به PTSD  مؤثر باشد.

در حین انجام نوروفیدبک به واسطه ی وجود کامپیوتری که تصویری گرافیکی از مغز و نحوه ی فعالیتش در همان زمان را به نمایش در می آورد، فرد می تواند کنترل ارادی بر مغز خود را یاد بگیرد. به عبارت دیگر صفحه ی مانیتور نقش یک آینه ی مجازی را دارد و فرد با نگاه کردن به آن و با تمرین می تواند به طور ارادی تغییراتی در نحوه ی فعالیت مغز خود ایجاد نماید. تصویری که در اختیار فرد قرار می گیرد از روشی غیر تهاجمی به دست می آید یعنی برای تولید آن چیزی را به بدن آزمودنی وارد نمی کنند. این تصویر حاصل ثبت امواج مغزی تولید شده توسط سلولهای عصبی قشر مغز است که از طریق قراردادن حسگرهایی بر روی جمجمه دریافت می شوند. این روش ثبت امواج مغزی، همان نوار مغزی یا EEG است.

در مجله ی روانپزشکی آنلاین ActaPsychiatricaScandinavica پژوهشگران اصلی به توضیح در مورد جزئیات مطالعه ی اخیر پرداخته اند: "این اولین مطالعه ای است که در آن امکان ایجاد تغییرات ارادی در شبکه های مغزی اصلی که واسطه ی میان هیجانات و افکار در اختلال PTSD هستند از طریق نوروفیدبک نشان داده می شود. این تغییرات بر میزان سلامتی و آرامش افراد مبتلا تأثیرات قابل ملاحظه ای ایجاد می نماید. در این بررسی از روش های مختلف تصویربرداری مغزی شامل EEG و fMRI استفاده شده است بدین صورت که قبل و بعد از یک جلسه 30 دقیقه ای نوروفیدبک، از مغز آزمودنی ها در حال استراحت یک اسکن fMRI به عمل آمد. نتایج نشان داد که فعالیت مدارهای شناخته شده ی مغز در حین انجام نوروفیدبک در اسکن های fMRI بعدی نیز تغییراتی ایجاد کرده بودند و آزمودنی ها نیز احساس آرامش بیشتری را گزارش می کردند. این نتایج بیانگر آنست که نوروفیدبک قادر است به طور مستقیم بنیانهای مغزی پردازش هیجانی در PTSD را تعدیل نماید."

نویسنده اصلی مقاله و پژوهشگر ارشد این پروژه دکتر روث لانیوس اضافه کرد :" در دهه ی گذشته پژوهش های علوم اعصاب، آگاهی عمیق تری در مورد شبکه های مغزی اصلی فراهم نموده اند که این شبکه ها در عملکردهای هیجانی و شناختی دخیل هستند. با استفاده از این روش ها و اطلاعات، ما در آستانه ی شناسایی مکانیسم های عصبی زیربنایی هریک از اختلالات هستیم که از آن طریق راه برای درمان آنها هموارتر خواهد شد. نوروفیدبک به عنوان یک روش تمرین مغز که به طور مستقیم بر فعالسازی عملکردی شبکه های مغزی تأثیر می گذارد نوید بخش پیشرفت گسترده در زمینه ی درمان این اختلالات است. در پژوهشی که بر روی بیماران مبتلا به PTSD انجام گرفته است نخستین شواهد این روش در عمل دیده می شود. نتایج این مطالعه نشان می دهد بیمارانی که از طریق نوروفیدبک درمان می شوند علاوه بر تغییر در تصویر fMRI از لحاظ ذهنی نیز احساس سلامتی و رضایت می کنند.امید و تصور ما این است که در آینده این رویکرد سبب پیشرفت و تقویت روش های درمانی در اختلال PTSD شود. "

Journal Reference:

R. C. Kluetsch, T. Ros, J. Théberge, P. A. Frewen, V. D. Calhoun, C. Schmahl, R. Jetly, R. A. Lanius. Plastic modulation of PTSD resting-state networks and subjective wellbeing by EEG neurofeedback. ActaPsychiatricaScandinavica, 2013; DOI: 10.1111/acps.12229

 

 

 

 

 

 

 

"کار نیکو کردن از پر کردن است!" این ضرب المثلی است که همه ی ما با آن آشنا هستیم، اما عملکرد بهینه گاهی ممکن است به چیزی بیش از استعداد، تلاش و تکرار نیاز داشته باشد. تمرین مغز برای کاهش دادن استرس از طریق نوروفیدبک می تواند موانع را از سر راه توانایی های ذاتی افراد برداشته و آنها را ارتقاء ببخشد.

 

مقاله ای در مجله ی بیوفیدبک (Biofeedback) به شرحی در مورد یک نوازنده ی جوان ویولن سل می پردازد که موفق به برطرف کردن سردردهای میگرنی ناتوان کننده و کشف توان بالقوه و استعدادهای خود شده است. نتایج این موردپژوهی در بخش ویژه ی شماره ی بهار 2012 مجله، که به موضوع عملکرد بهینه اختصاص دارد به چاپ رسیده است.

ارتقاء سطح عملکرد افراد در تجارت، بازیگری و هنرهای بصری، امور تحصیلی، و ورزش از طریق تمرینات بیوفیدبک و نوروفیدبک قابل دستیابی است. در این روش، ابزارهای کاهش استرس، تمرینات تصویر مغزی، روانشناسی و فنآوری روانشناسی فیزیولوژیک با هم ترکیب می شوند تا به فرد برای رسیدن به اهدافش کمک کنند.

نویسنده و پژوهشگر این مطالعه ی موردی، در حیطه ی کاری خود تئاتر، مددکاری اجتماعی و نوروفیدبک را با هم تلفیق نموده است. در زمینه ی نوروفیدبک او مراجعین خود را برای دستیابی به ارتقاء عملکرد، آموزش و تمرین می دهد. برای مثال یک خواننده هنگامی که بتواند مجموعه های موسیقی را بهتر درک و تحلیل کند، توانایی او برای بیان احساسات در موسیقی قویتر شده و به طور کلی این فرایند منجر به بهبود عملکرد او می شود.

ویلیام، موسیقیدان جوان مورد مطالعه به دنبال راهی برای رهایی از سردردهای میگرنی بود که تقریباً هر روز به آنها مبتلا می شد. با این حال رویکرد روش درمانی که برای او درنظر گرفته شد معالجه ی سردردش نبود، در عوض این فرآیند بر ویلیام به عنوان یک شخص و یک ایفاکننده و موسیقیدان تمرکز داشت. از طریق بهبود عملکرد و همچنین فائق آمدن بر لحظات دشوار و سرشار از فشار روانی، خودانتقادگری، ترس و اضطراب، مشکلات سردرد او نیز برطرف شد.

درمانگر ویلیام برای حل مشکلات او از روش نوروفیدبک استفاده نمود؛ روشی که در آن با استفاده از تعدادی حسگر امواج مغزی خوانده و ثبت شده و توسط نرم افزار تحلیل می گردند. سپس از طریق نمایش بصری و صوتی بازخوردهایی برای مغز فراهم می شود. با استفاده از این اطلاعات مغز قادر است یک سیستم خود اصلاحی را بیاموزد. این فناوری به افراد کمک می کند بر لحظات پر استرسی که از درست بودن پاسخ خود اطمینان ندارند و یا نمی دانند نت درستی را نواخته اند یا نه غلبه کنند.

نوروفیدبک، تصویربرداری هدایت شده ی مغزی و آماده سازی ویلیام برای گرفتن تصمیمات درست در مورد حرفه ی موسیقی، به او کمک کرد بر مشکلاتی که با آنها مواجه بود فائق بیاید. در تکنوازی اجرا شده در کالج، ویلیام توانست اجرایی آرام و با اعتماد به نفس داشته باشد، به گونه ای که تماشاچیان ایستاده او را تشویق می کردند.

 

 

Journal Reference:

Rae Tattenbaum. William's Story: A Case Study in Optimal Performance. Biofeedback, 2012; 40 (1): 21 DOI: 10.5298/1081-5937-40.1.3

 

 

 

 سودمندی الکتروانسفالوگرافی کمی (QEEG) و درمانهای مبتنی بر نوروفیدبک در تشخیص و درمان سندرم پس از ضربه مغزی//

سندرم پس از ضربه مغزی به صورت گستره ای از علائم که 12 ماه یا بیشتر پس از آسیب مغزی در فرد باقی می مانند توصیف شده است. با این حال در اغلب بیماران شواهدی از اختلال مغز توسط MRI و سی تی اسکن قابل مشاهده نیست. همین امر سبب شده اختلاف نظر بین متخصصان در این زمینه پدید آید که آیا سندرم پس از ضربه مغزی صرفاً منشأ روانشناختی دارد و یا می توان علل زیستی و عصب شناختی را به عنوان زمینه ساز آن مطرح نمود. آسیب های مغزی بسیار شایع هستند و تنها در آمریکا حدود 20 الی 30 درصد افراد یکبار یا بیشتر در طول عمر خود آن را تجربه نموده اند. به طور معمول مغز پس از وارد آمدن ضربه به صورت خود به خودی بخش عمده ای از آسیب را جبران می کند اما در بسیاری موارد آسیب به اندازه ای شدید است و یا به حدی تکرار شده است که نقایص شناختی حاصل از آن در مغز باقی می مانند. از دست دادن هشیاری اغلب به معنای وارد آمدن ضربه ی مغزی است اما این احتمال نیز وجود دارد که فرد بدون آنکه هشیاری خود را از دست بدهد دچار ضربه ی مغزی شده باشد. ضربات مغزی ممکن است در اثر سوانح شدید، تصادفات رانندگی، ضربات شدید به سر و یا سقوط رخ دهد اما در بعضی موارد علت آسیب مغزی ضربات مکرری به سر است که در ظاهر به هیچ وجه به نظر نمی رسد صدمه ای به فرد وارد نموده باشند. به عنوان مثال در این زمینه می توان به ضربات مکرر هد در فوتبال، افتادن های پیاپی در اسکیت بوردینگ و ضرباتی که در بسکتبال به سر بازیکنان وارد می آید اشاره نمود. نقایص اصلی که در اثر این سندرم در فرد ایجاد می شود مشابه علائم اختلالات خلقی و ADHD (نقص توجه و بیش فعالی) است و مبتلایان به این سندرم اغلب اختلال در حافظه ، سردردهای مکرر و مشکلاتی در زمینه روابط اجتماعی را گزارش می کنند.به طور کلی افراد مبتلا به نشانگان پس از ضربه ی مغزی ممکن است در یک یا چند مورد از مواردی که در ادامه مطرح می شود مشکلاتی داشته باشند:

  • دامنه ی توجه
  • حافظه
  • نوسانات خلقی، تحریک پذیری و کم حوصلگی
  • افسردگی
  • سردردهای مکرر
  • زنگ زدن گوش
  • پردازش ذهنی کند
  • خستگی مفرط
  • رفتارهای تکانشی
  • انزوای اجتماعی
  • اشکال در هماهنگی حرکات

 اگرچه روش های توانبخشی شناختی و حمایت های روانشناختی به طور گسترده ای در مورد این بیماران اجرا می شود، با این حال نتایج پژوهش های مختلف نشان می دهد هیچ کدام از آن ها در برطرف نمودن علائم اصلی این سندرم موفق نبوده اند.بدین ترتیب می توان گفت روش های معمول مشکلاتی جدی در هر دو زمینه ی تشخیص و درمان این نشانگان دارد.

به رغم مشکلات روش های مذکور در تشخیص این نشانگان، مطالعات بیانگر آن است که  الکتروانسفالوگرام کمی (QEEG) نسبت به شناسایی سندرم پس از ضربه مغزی بسیار حساس است (96% موارد). به عبارت دیگر در این روش که نقشه ای از مغز بر اساس فعالیت و عملکرد بخش های مختلف تهیه می شود، با مقایسه ی مغز بیماران با پایگاه داده های افراد نرمال و نیز پایگاه داده های بیماران شناخته شده مبتلا به این سندرم امکان تشخیص تا 96 درصد افزایش می یابد.

از سوی دیگر پژوهش های گوناگون در زمینه ی بررسی اثربخشی درمان نوروفیدبک بر علائم و نشانه های این سندرم انجام گرفته است که نتایج آنها نشان می دهد روش نوروفیدبک در برطرف نمودن علائم و بهبود کیفیت زندگی بیماران مؤثر بوده است. همانگونه که پیشتر اشاره شد علائم اصلی این سندرم شامل نقص در توجه، تکانشوری، اختلالات خلقی، مشکلات حافظه و سردردهای مکرر است که الگوی فعالیت مغزی تقریباً در تمام موارد قابل شناسایی و تغییر توسط نوروفیدبک است. به طور دقیق تر بر اساس یافته های مطالعات پیشین اکثر این علائم در اثر درجات مختلف فعالیت مفرط امواج تتا پدید می آیند. از آنجا که فعالیت بیش از اندازه ی امواج تتا با کاهش متابولیسم و جریان خون در مغز (کمبود اکسیژن ایسکیمیک)، نقص در تولید و ترشح انتقال دهنده های عصبی و انواع گوناگون آسیب شناسی مغزی رابطه ی علّی دارد، بازداری این فعالیت مفرط از هر راهی سبب بهبود عملکرد مغز می گردد. در روش نوروفیدبک هدایت شده توسط QEEG فعالیت امواج مغزی به صورت همزمان بر روی یک کامپیوتر به شکل یک بازی به بیمار ارائه می گردد و نرم افزار بازی در ازای تلاش بیمار برای کمتر نمودن تولید امواج تتا (7-4 هرتز) و نیز افزایش تولید امواج بتا (20-16 هرتز) به او پاداش می دهد. مطالعات مختلفی که بر روی بیماران مبتلا به سندرم پس از ضربه ی مغزی در فازهای گوناگون بیماری انجام گرفته است نشان دهنده ی تأثیر قابل توجه نوروفیدبک بر کاهش و برطرف نمودن علائم بیماری در تمامی مراحل از نقاهت پس از ضربه تا سالها بعد می باشد.

 

 

 

 

  

یافته های یک مطالعه ی پیشرو در کانادا نشان می دهد تمرین دادن امواج مغزی شناخته شده ی آلفا در انسان سبب ارتقاء مدار مغزی مسئول کنترل شناختی می گردد. این تکنیک تمرین امواج مغزی که نوروفیدبک نام دارد به عنوان درمانی امیدبخش برای بازگرداندن عملکرد مغز در افراد مبتلا به بیماری های روانی در نظر گرفته می شود. یک تیم پژوهشی از دانشگاه وسترن (Western University) و مؤسسه ی تحقیقات پزشکی لاوسون (Lawson Health Research Institute) با استفاده از روش های گوناگون تصویربرداری مغزی نشان دادند درست پس از یک جلسه 30 دقیقه ای تمرین غیرتهاجمی نوروفیدبک، تغییراتی عملکردی در یکی از مدارهای کلیدی مغز اتفاق می افتد. در پژوهش های قبلی دیده شده است که نقص عملکردی این مدار با گروهی از اختلالات روانی از جمله نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) ، اسکیزوفرنیا، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) همراه بوده است.

در طول جلسه ی نوروفیدبک، کاربران یاد می گیرند که فعالیت مغزی خود را به کمک یک میانجی کامپیوتری کنترل کنند. در ساده ترین حالت امواج مغزی از طریق حسگرهایی که بر روی جمجمه قرار می گیرند ثبت می شوند (الکتروانسفالوگرام) . بدین ترتیب سیستم قادر خواهد بود فعالیت لحظه به لحظه ی مغز فرد را پردازش و از طریق یک بازی کامپیوتری بازنمایی کند. از آن جهت این وضعیت، پسخوراند عصبی (نوروفیدبک) نامیده می شود که وضعیت فعالیت مغز به طور مداوم به کاربر از طریق بازی کامپیوتری بازخورد داده می شود تا فرد را نسبت به میزان کنترل خود بر امواج و فعالیت مغزی اش آگاه نماید. این بازخورد لحظه به لحظه به فرد کمک می کند که در شرایط نرمال فیزیولوژیک وضعیت های ویژه ای را در مغز خود بازتولید نماید و از این جهت محققین امیدوارند با این روش نوآورانه تغییراتی را در مغز افراد بدون عوارض مضر ایجاد نمایند. وقوع این تغییرات مغزی به دلیل ویژگی شکل پذیری (پلاستیسیته) سلول های عصبی امکان پذیر است، این خصوصیت مغز را قادر می سازد پس از تمرین مداوم به دلیل سازگار شدن با فعالیت خود سازماندهی تازه ای پیدا کند.

دکتر توماس راس (Tomas Ros, PhD) نویسنده ی اصلی مقاله از دانشگاه ژنو می گوید : تأثیرات جلسه ی نوروفیدبک تا 30 دقیقه بعد توسط fMRI قابل مشاهده بود. افزایش متابولیسم درون یک مدار شناختی کلیدی در مغز به صورت تغییراتی در امواج مغزی دیده می شد. این تغییرات در یک تکلیف مرتبط با توجه در سطح رفتاری، به صورت کاهش حواسپرتی خود را نشان دادند. به طور کلی نتایج این پژوهش بیانگر آن است که مغز افراد بزرگسال به واسطه ی شکل پذیری عصبی می تواند فعالیت های گذشته ی خود را ملاکی برای پردازش های آینده قرار دهد و در جلسات نوروفیدبک به طور دقیق و مشخص تعیین می شود کدام بخش از مغز می بایست فعالیت خود را در جهت بهینه تغییر دهد.

دکتر روث لانیوس (Dr. Ruth Lanius) استاد گروه روانپزشکی دانشگاه وسترن می افزاید: با توجه به آنکه در گروه کنترل این پژوهش که تمریناتی با بازخورد اشتباه دریافت می نمودند، هیچ گونه تغییر قابل توجهی مشاهده نشده است یافته های ما به طور واضح از تأثیر مستقیم روش نوروفیدبک بر شکل پذیری مدار مرکزی کنترل شناختی در مغز حمایت می کنند. این مطالعه شواهد و مدارک مغزی بهتری درباره کاربردها و تاثیر نوروفیدبک بر مغز ارائه می دهد.

 

 

 

  

نویسنده: امین اسداله پور//

مقدمه: نوروفیدبک، يك تکنولوژی درماني جديد و بسیار موثر است. این درمان ابتدا در آمریکا مورد استفاده قرار گرفت و با مشخص شدن تاثیرات مثبت آن، به اروپا و سایر نقاط جهان گسترش یافت. اثرات درمانی بسیار خوب و ماندگار، نبود عوارض جانبی منفی و طول کوتاه دوره درمان نسبت به درمان­های دیگر، باعث شد که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) نیز این درمان را مورد تایید قرار دهد. در حال حاضر از درمان نوروفیدبک بر روی طیف گسترده­ای از بیماری­های خلقی و شناختی استفاده می شود. اما چند بیماری وجود دارند که تاثیر درمان نوروفیدبک بر آن ها تایید شده و بسیار چشمگیر می باشد. این بیماری ها عبارتند از اختلالات بیش فعالی همراه با کمبود توجه، اختلالات یادگیری، میگرن و سردردهای تنشی، اختلالات اضطرابی، اختلالات حافظه و عدم تمرکز.

نحوه درمان: در درمان نوروفیدبک از امواج مغزي و بازخورد آن به بيمار براي درمان بيماري وي استفاده مي شود. بسته به نوع و شدت بیماری، الکترودهایی به مناطق مختلف سر و گوش ها وصل می شود. این الکترودها امواج مغزی آن ناحیه از مغز را دریافت و به رایانه ارسال می کنند. رایانه نیز این امواج را پردازش می کند و به صورت شکل هایی خاص از امواج و تصاویر به درمانگر و خود بیمار نشان می دهد. درمانگر بر اساس این موج ها، شیوه ویژه درمانی خاص آن بیمار را تنظیم می کند (هر شیوه خاص، یک پروتکل درمانی خوانده می شود). بیمار در مقابل نمایشگر رایانه می نشیند و با مشاهده الگوی امواج خود، سعی می کند که با فکر خود آن ها را به حالت بهینه و مناسب بازگرداند. با تکرار این روش در جلسات متعدد، مغز بیمار به تدریج به حالت ایده آل و مناسب می رسد و در واقع یاد می گیرد که در حالت مناسب باقی بماند و حالت موجی که باعث بروز علائم بیماری می شود را نداشته باشد. بدین ترتیب علائم بیماری ازبین می­رود و بیمار به حالت معمول و سالم خود می رسد.

طول و تعداد جلسات: هر جلسه درمان نوروفیدبک معمولا 40 دقیقه طول می کشد. تعداد جلسات نیز به نوع بیماری، سن بیمار و میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد. به طور معمول برای هر بیمار بین 20 تا 50 جلسه کافی است و در این تعداد جلسات بیماری وی درمان می شود. درمان به صورت 3 جلسه در هفته انجام می گیرد. به طور متوسط دوره درمان نوروفیدبک 7 تا 15 هفته است.

استفاده از نوروفیدبک در کنار سایر درمان ها: درمان نوروفیدبک را می توان هم به تنهایی و هم در کنار سایر درمان ها مانند دارودرمانی به کار برد. نوروفیدبک اثرات درمان دارویی را بالا می برد و در واقع آن را به شدت تقویت می کند. ترکیب این دو درمان می تواند باعث کاهش دوره درمان، کاهش عوارض جانبی، افزایش رضایت و بهبود سریع تر بیمار گردد.

برخی بیماری های قابل درمان با نوروفیدبک

ميگرن و سردردهاي تنشي: میگرن یک سردرد گاه به گاه و همراه با حالت تهوع و استفراغ است و از 4 تا 72 ساعت طول می کشد. درد به طور معمول در یک طرف سر و از پیشانی یا گیجگاه شروع شده و به اطراف انتشار می یابد. سردرد میگرنی بسیار شدید و ناتوان کننده می باشد. داروهای مورد استفاده در درمان میگرن، آن را کنترل می کنند اما به خوبی درمان نمی کنند و بیمار مجبور به استفاده دائمی از این داروهاست. میگرن یکی از بیماری هایی است که به درمان نوروفیدبک به خوبی پاسخ می دهد چرا که پروتکل های درمانی بسیار موثری برای آن ایجاد شده است. بیشتر بیماران به خصوص آن ها که سالیان طولانی از آن رنج برده اند، از تاثیر نوروفیدبک و میزان بهبودی خود شگفت زده می شوند. به همین ترتیب سردردهای تنشی و اضطرابی نیز به خوبی به درمان نوروفیدبک پاسخ می دهند.

اختلال بیش فعالی همراه با کمبود توجه (ADHD): این اختلال در کودکی آغاز می شود و با علائمی مانند بی قراری، بی توجهی، تکانشی بودن، عدم تمرکز در درس یا تکالیف، حواس پرتی و فعالیت زیاد و شلوغی همراه است. این اختلال می تواند باعث افت عملکرد تحصیلی و نمرات بد در مدرسه، رابطه بد کودک با اطرافیان و دوستان، عصبانیت کودک و ناتوانی وی در انجام تکالیف و وظایفش شود. درمان سنتی بیش فعالی استفاده از داروهای محرک (مانند ریتالین) می باشد. این داروها تا وقتی که مصرف می شوند موثرند اما با قطع مصرف ممکن است بیماری عود کند. بعلاوه استفاده صرف و طولانی مدت از این داروها ممکن است عوارض جانبی بر کودکان داشته باشد که می توان به سردرد، تهوع، بی خوابی و از همه مهمتر ایجاد وقفه در رشد کودک اشاره کرد. درمان نوروفیدبک هیچ یک از عوارض ذکر شده را ایجاد نمی کند بلکه با عوارض مثبتی همچون بهبود خلق کودک و کاهش پرخاشگری همراه است. بعلاوه تاثیر درمان نوروفیدبک طولانی است و حتی پس از اتمام درمان نیز ماندگار می باشد.

اختلالات یادگیری (Learning Disorders): اختلالات یادگیری به ناتوانی های کودک یا نوجوان در مهارت های خواندن، نوشتن، تکلم، ریاضیات و استدلال اطلاق می شود. کودک در یک یا چند مورد از این موارد، مهارت بسیار کمتری از همسالان خود دارد. کودکان مبتلا به اختلال یادگیری ممکن است از طرف همسالان، معلمان و والدین خود سرزنش یا مسخره شوند. بعلاوه این کودکان در زمینه اختلال خود نمرات بسیار کمی در مدرسه می گیرند و اعتماد به نفس و روحیه آنان نیز به شدت آسیب می بیند. این کودکان ممکن است با مشکلات رفتاری ناشی از اختلال خود نیز دست به گریبان باشند. درمان های فعلی مبتنی بر آموزش هستند و بسیار طولانی می باشند. بعلاوه نتیجه درمان ها نیز متوسط می باشند. درمان نوروفیدبک در مدت زمان کوتاهتری (10 هفته)، بهبودی بسیار بیشتر و ماندگارتری در اختلال یادگیری و مشکلات رفتاری کودکان ایجاد می کند.

اختلالات اضطرابی (Anxiety Disorders): اضطراب یک حالت نگرانی و تشویش ذهنی است که با علائم بدنی (مانند تعریق، ضربان قلب)، علائم فکری و شناختی (مانند خطر ) و علائم رفتاری (مانند فرار از موقعیت) همراه است. اضطراب در حالتهای شدید و مزمن خود می تواند بسیار ناتوان کننده و آزاردهنده باشد. بعلاوه اضطراب در صورت عدم درمان می تواند به بیماری های دیگری همچون افسردگی، اختلالات حافظه و بیماری­های جسمی (مانند بیماری قلبی، گوارشی، سردردهای تنشی) منجر شود. در حال حاضر درمان های دارویی و رفتاری بسیاری برای اضطراب ابداع شده اند که با نتایج خوبی همراه بوده اند. درمان نوروفیدبک، علاوه بر اثرات درمانی بیشتر و سریعتر، عوارض کمتری نیز ایجاد می کند. بعلاوه این درمان حتی بر موارد بسیار شدید یا مزمن بیماری های اضطرابی که با روش های دیگر درمان نشده اند، نیز موثر می­باشد.

اختلالات حافظه و عدم تمرکز: اختلالات حافظه و عدم تمرکز در موقعیت های مختلف و اشکال متنوعی بروز می کنند. این اختلالات ممکن است ناشی از اضطراب و استرس در شرایط سخت (مثلا کنکور) یا مشکلات مغزی مانند آلزایمر باشد. اختلالات حافظه و عدم تمرکز ناشی از استرس و اضطراب با استفاده از نوروفیدبک به طور موثر و ماندگاری درمان می شوند. این درمان حتی در افراد عادی نیز باعث افزایش عملکرد و بازدهی آن ها در کنکور، سخنرانی یا فعالیت های اضطراب زا یا نیازمند تمرکز بسیار می شود. در بیماری هایی مانند آلزایمر، ام اس و ... نیز درمان نوروفیدبک می تواند سیر پیشرفت بیماری را تا چند سال به تاخیر بیندازد و در صورت همراه شدن با دارودرمانی، با تقویت تاثیر دارو بهبودی بیشتری را نصیب بیمار نماید.

 

 

 

پژوهشگران دانشگاه واشنگتن ایالات متحده موفق به ساخت نخستین رابط مغز به مغز غیر تهاجمی شده اند. صفت «غیر تهاجمی» این رابط، به این معناست که برای انجام دادن عملیات نیازی به وارد کردن وسیله ای به بدن نیست. صبر کنید، هنوز قسمت تعجب آور خبر مانده؛ در این پروژه‌ی تحقیقاتی یکی از پژوهشگران به نام راجش رائو، با موفقیت توانسته یک سیگنال از مغز خود را از طریق اینترنت به مغز همکارش، آندریا ستوکو، ارسال کند و انگشتان او را روی صفحه کلید به حرکت در آورد. البته آنها به این نکته مهم هم اشاره کرده اند که شرایط انجام دادن آزمایش ایده آل بوده و در ضمن وسیله ای که از آن با عنوان «بسیار تخصصی» یاد شده، پوشیده بودند. همچنین این آزمون تحت قوانین سخت بین المللیِ آزمایش روی انسان ها صورت گرفته. آنها برای تکمیل آزمایش خود از یک ارتباط اسکایپی غیر ویدیویی، یک صفحه کلید، یک کلاه که در آن الکترودهایی تعبیه شده بوده و یک کلاه شنای دیگر به عنوان محل سیم پیچ تحریک مغناطیسی استفاده کرده اند. سیم پیچ تحریک مستقیماً روی کورتکس موتور سمت چپ آندریا ستوکو قرار داده شده. خوب است بدانید کورتکس موتور چپی مغز حرکات دستان را کنترل می کند. بنا به گفته پژوهندگان این نخستین بار است که ارتباط مغز به مغز انسانی انجام می شود اما پیش از این ارتباط مغز به مغز بین دو موش در دانشگاه دوک و همچنین مغز انسان با مغز موش در دانشگاه هاروارد تجربه شده بود. آندریا ستوکو، محقق و داوطلب آزمایش: «اینترنت تا کنون راهی برای ارتباط رایانه ها بود و حالا می تواند راهی برای ارتباط مغزها هم باشد. ما می خواهیم دانش موجود در یک مغز را بگیریم و مغز به مغز انتقالش دهیم.» نوروفیدبک شرح آزمایش به نقل از وبگاه دانشگاه واشنگتن رائو به صفحه رایانه نگاه کرد و یک گیم ساده ویدیویی را با ذهنش بازی نمود. وقتی می خواست توپ جنگی را به هدف شلیک کند، حرکت دست راستش را تصور کرد (با دقت و نه اینکه واقعاً این کار را بکند) تا دکمه آتش زده شود. تقریباً در همان لحظه، ستوکو، که گوشگیرهای خنثی کننده سر و صدا به گوش داشت و به صفحه رایانه نگاه هم نمی کرد بدون اراده انگشت اشاره خود را برای فشردن کلید اسپیس صفحه کلید به منظور آتش کردن توپ جنگی جلو برد. او حسی که در آن لحظه غیر ارادی داشته را به یک تیک عصبی تشبیه کرده. چنتل پرت، استادیار روان شناسی در موسسه آموزش و دانش های مغزی دانشگاه واشنگتن در توضیح نحوه انجام شدن این آزمایش بیان داشته که آنها یک مغز را به پیچیده ترین رایانه ای که بشر تا کنون روی آن تحقیق کرده وصل کرده اند البته آن رایانه هم چیزی جز یک مغز دیگر نبوده! همچنین به گفته این پژوهشگران در آینده می توان از فناوری های این چنینی در کمک به معلولان برای برقراری ارتباط و رساندن پیام به دیگران بدون نیاز به کلام استفاده کرد مثلاً کسانی که از ناتوانایی های ارتباطی رنج می برند بتوانند نیازهای خود مثل آب، خوراک و هر جیز دیگر را به اطلاع پرستارشان برسانند. منبع: وبسایت نارنجی

مرکز تخصصی پارند تهران با همکاری مرکز روانشناسی و نوروفیدبک سایبر، دوره نوروفیدبک مقدماتی را در تبریز برگزار می نماید.

این دوره به مدت دو روز در روزهای 17 و 18 اردیبهشت 93 در تبریز برگزار خواهد شد. 

دوره به صورت کارگاهی و عملی بوده و شرکت کنندگان ضمن آشنایی با نوروفیدبک و اصول آن، نحوه کار با دستگاه و نرم افزار را نیز آموزش خواهند دید. 

کارگاه در سالن سمعی بصری کلینیک استاد شهریار هلال احمر تبریز واقع در چهارراه آبرسان برگزار خواهد شد.

هزینه دوره 350000 تومان می باشد.

جهت ثبت نام، می توانید هر روز از ساعت 15 تا 20 به محل دفتر مرکزی سایبر واقع در خیابان ارتش جنوبی مراجعه نمایید و یا هزینه دوره را به شماره کارت 6104337215288885 بانک ملت، به نام امین اسداله پور واریز نمایید و نام و نام خانوادگی و کد پیگیری واریز را به شماره 09146657898  ارسال نمایید.

ظرفیت ثبت نام 25 نفر می باشد.

علاقمندان جهت ثبت نام یا دریافت اطلاعات بیشتر می توانند با شماره 04115410143 تماس بگیرند.